Symposium 2026 Sprekersinformatie

Onderwerp: Kwetsbaarheid, een fragiel begrip

Ik ben Enzo van de Vossenberg en mijn achtergrond ligt in de zorg, waar ik ben begonnen als ergotherapeut. Later ben ik doorgegroeid naar een leidinggevende functie als teamleider binnen Laurens.Sinds oktober 2023 ben ik directiesecretaris binnen het domein Revalidatie en Palliatieve zorg van Laurens.

In deze functie ondersteun ik de directie en verbind ik beleid, bestuur en de dagelijkse praktijk met elkaar. Een belangrijk onderdeel van mijn werk is mijn betrokkenheid bij de Rotterdam Stroke Service, waarin verschillende zorgorganisaties samenwerken rondom de zorg voor mensen die een beroerte hebben doorgemaakt. Binnen de Rotterdam Stroke Service ben ik sinds 2025 voorzitter van het dagelijks bestuur. In deze rol zet ik mij in voor goede regionale samenwerking en een sterke verbinding tussen de verschillende zorgpartners.

Ik ben dr. Bianca Buijck (1970), managing director van de Rotterdam Stroke Service en medeoprichter & bestuursvoorzitter van GR-Ecademy. In 2013 ben ik gepromoveerd op het proefschrift “multi-dimensional challenges in geriatric rehabilitation: The GRAMPS study”. Ik ben soms ondeugend, want durf paden te bewandelen die niet van tevoren geplaveid zijn. Ik voel me sterk verantwoordelijk en heb een groot doorzettingsvermogen. Daarbij voel ik een voortdurende honger naar kennis en uitdaging. Gedreven uit idealisme: de patiënt centraal en doelen op steeds betere zorgverlening zijn altijd mijn uitgangspunten. Handelen volgens de laatste wetenschappelijke inzichten, aangevuld met inzichten vanuit de praktijk en wensen van de patiënt. Ik zet me in voor de empowering van de V&V sector en de verzorgende en verpleegkundige professionals die er werken.

Onderwerp: Data in actie: meten bij jonge CVA-patiënten 

Ik ben Anja Pruijsers en werk al jarenlang in de zorg, voornamelijk in leidinggevende functies. De afgelopen jaren was ik teamleider bij Zonnehuisgroep Vlaardingen, waar ik mij onder andere bezighield met groepszorg, begeleiding en nazorg. Mijn betrokkenheid bij de beroertezorg is persoonlijk: in 2016 en 2023 heb ik zelf een beroerte doorgemaakt. Die ervaring heeft mij veel inzicht gegeven in wat het betekent om na een beroerte weer verder te moeten. Ik vind het belangrijk dat er goed wordt gekeken naar wat iemand nodig heeft en dat de zorg praktisch en passend wordt ingericht. Daarbij heb ik altijd veel aandacht gehad voor het gebruik van meetinstrumenten om de voortgang goed in beeld te brengen. Vanuit mijn ervaring als leidinggevende én als ervaringsdeskundige draag ik graag bij aan de verdere ontwikkeling van de beroertezorg.

Onderwerp: Quotes van de young stroke

 Mijn presentatie zal gaan over mijn ervaring als jonge patiënt met een CVA. Ik kreeg een maand na start van mijn verpleegkunde opleiding een herseninfarct. Veroorzaakt door een zeldzame oorzaak: Takayasu. In mijn werk als stroke care verpleegkundige, zie ik dagelijks verschil tussen de young stroke en de minder young stroke. Als jonge patiënt loop je echt tegen andere dingen aan en wordt het niet altijd goed begrepen door de omgeving. Ik heb in mijn ziekte traject dan ook bijzondere opmerkingen te horen gekregen die de niet zo young strokes toch wat minder vaak om de oren vliegen. Deze quotes deel ik graag ook om nogmaals te belichten hoeveel impact de onzichtbare gevolgen van een CVA kunnen hebben. Iets wat ik altijd extra belicht in mijn werk.

Onderwerp: Herseninfarct op jonge leeftijd: bijzondere oorzaken en lange termijn gevolgen

Dr Nina Hilkens is werkzaam als neuroloog in het Erasmus MC en is daarnaast klinisch epidemioloog. Naast haar werk in de patiëntenzorg houdt ze zich bezig met onderzoek naar herseninfarcten. Ze heeft een specifieke interesse in herseninfarcten op jonge leeftijd: wat zijn de oorzaken van herseninfarcten op jonge leeftijd, hoe kunnen we jonge patiënten zo goed mogelijk behandelen en wat zijn de gevolgen op de lange termijn.

Onderwerp: Seksualiteit bespreekbaar maken met je patiënt.

Verpleegkundige op afdeling dwarslaesie/heelkunde bij Rijndam, sinds 2006 draai ik een spreekuur voor patiënten om het onderwerp intimiteit/seksualiteit te bespreken.

Ik volgde de opleiding post HBO seksuologie bij Rino. Patiënten worden vanuit het zorgpad ingepland voor een kennismakingsgesprek op het spreekuur. Ik maak gebruik van het Plissit model en van de richtlijn veranderde seksuele gezondheid.

Onderwerp: Sport en bewegen en CVA, wat kan SportMEE betekenen.

Ik ben Majanka Heijenbrok-Kal en mijn werk richt zich op de revalidatie van mensen met niet-aangeboren hersenletsel, waaronder mensen die een CVA hebben doorgemaakt. In mijn onderzoek kijk ik naar de gevolgen op de lange termijn, zoals cognitieve problemen, vermoeidheid, depressie, werkhervatting, sociale participatie en kwaliteit van leven. Daarbij houd ik mij bezig met neurorevalidatie en met het ontwikkelen en beoordelen van behandelingen die mensen helpen om zo goed mogelijk mee te doen in het dagelijks leven. Ook begeleid ik onderzoek naar herstel en de gevolgen van hersenletsel. Vanuit mijn expertise op het gebied van neurorevalidatie en CVA sluit mijn bijdrage aan bij het thema sport en bewegen na een CVA en de mogelijkheden van SportMEE.

Onderwerp: Cognitieve Revalidatie

Ik ben Carola Hilversum en werk al ruim vijftien jaar binnen de revalidatiezorg bij Zonnehuisgroep Vlaardingen. Als gespecialiseerd verzorgende revalidatie ben ik dagelijks betrokken bij de begeleiding en zorg van mensen die werken aan hun herstel. Vanuit mijn ervaring in de patiëntenzorg heb ik veel zicht op wat mensen tijdens hun revalidatie nodig hebben. Ook ben ik betrokken bij onderzoek binnen de zorg. Tijdens de workshop over cognitieve revalidatie deel ik mijn kennis en ervaringen uit de dagelijkse praktijk en bespreek ik hoe je mensen kunt ondersteunen bij cognitieve problemen tijdens het revalidatieproces.

Onderwerp: zingeving en levensvragen bij jongere mensen met NAH. Invloed op mijn identiteit als ouder, verlies/ verandering van werk, hoe vind ik opnieuw betekenis in mijn leven, nu er veel is veranderd 

Na 7 jaar werken in Pakistan en Sri Lanka begon Hester van Briemen in 2009 als geestelijk verzorger in de ouderenzorg. Na het afronden van een postacademische contextuele opleiding is ze steeds meer in de eerste lijn gaan werken. Met mensen van allerlei achtergronden, en altijd waar het schuurt op het gebied van zingeving en levensvragen.

Bij mensen met NAH en hun naasten gaat dat vaak om thema's rond

•  identiteit: wie ben ik nog, nu mijn leven zo is veranderd? Wat betekent het in onze partnerrelatie? Of: ik ben niet meer de moeder zoals ik graag wil zijn - hoe vinden we weer onze weg?
•  de vraag 'waarom overkomt mij dit?
• zin en zinloosheid: wat heeft mijn leven nu nog voor zin? Hoe vind ik opnieuw mijn doel?

 In de workshop gaat het om

• zingevingsthema's signaleren, specifiek bij jongere mensen met NAH
• het bespreken hoe je als zorg- of hulpverlener zelf ruimte kunt geven aan deze thema's
• mogelijkheden van doorverwijzen

Onderwerp: Positieve gezondheid en tools voor leefstijlgesprekken bij CVA-patiënten

Mijn aandachtsgebied als neuroloog zijn patiënten die een beroerte hebben doorgemaakt. De preventie van nieuwe hart- en vaatziekten heeft mij altijd sterk geboeid, met specifieke aandacht voor gezonde leefstijl en de gedragsverandering die daarvoor nodig is.

In 2011 ben ik gepromoveerd op het onderwerp “Het verbeteren van zorg voor patiënten met een beroerte: kwaliteit van zorg en gezondheidsvoorlichting aan patiënten met een herseninfarct of een transient ischemic attack.” Een belangrijke conclusie uit mijn onderzoek was dat kennis over een beroerte — of zelfs het doormaken daarvan — niet automatisch leidt tot blijvende gedragsverandering.

Juist daarom heb ik mij verder verdiept in leefstijl, motivatie en positieve gezondheid. In 2025 heb ik de opleiding tot leefstijlarts afgerond. Daarnaast adviseer ik de Rotterdam Stroke Service binnen het project “Stappen naar herstel – uit bed is beter” en heb ik een leefstijlzorgpad voor CVA-patiënten ontwikkeld; “de CVA-laan”.

Leefstijlverandering is geen extraatje, maar een noodzakelijke focus om de zorg toekomstbestendig te houden. De druk op de zorg neemt toe, terwijl patiënten na een CVA juist behoefte hebben aan begeleiding die verder kijkt dan alleen de acute behandeling. Door preventie, positieve gezondheid en eigen regie sterker te verbinden, kunnen we bijdragen aan betere uitkomsten voor patiënten én aan zinnige en passende zorg.

In de acute CVA-zorg kennen we allemaal de slogan: time is brain. Maar voor leefstijlverandering geldt brain needs time; Het vraagt aandacht, tijd en samenwerking tussen zorgprofesionals en patiënten.

Onderwerp: Sport en bewegen en CVA, wat kan SportMEE betekenen.

Sinds mijn studie ben ik werkzaam rond het thema inclusief sporten en bewegen. Naast mijn opleidingen aan de ALO en Universieit Utrecht ben ik vooral werkzaam geweest als docent in speciaal onderwijs, op Hoge Scholen en in het buitenland.  Sport kan ontzettend leuk zijn om te doen maar dan wel op je eigen nivo. Naast plezier kan sport ervoor zorgen dat je weer mee kan doen, er weer bij hoort. Het draagt bij aan het (vergroten) van het zelfvertrouwen en het is de kans om vrienden te maken. Maar voor mensen met een beperking of chronische aandoening is het vinden van een passende sport niet vanzelfsprekend. SportMEE helpt al ruim 15 jaar mensen bij het vinden van een passende sport- of beweegactiviteit door de werkwijze Warme Toeleiding. Dit is inmiddels een erkende interventie.

Vanuit SportMEE zijn we betrokken bij het onderzoek NAH-zorg uitgevoerd door Erasmus mc en Rijndam.

Onderwerp: Kwartetten met een ervaringsdeskundige CVA

Ik ben Faaria Chand en zet mij als ervaringsdeskundige in voor meer bekendheid en begrip rondom niet-aangeboren hersenletsel (NAH). Toen ik 21 jaar was, liep ik zelf hersenletsel op en volgde daarna een lange periode van revalidatie. Vanuit mijn eigen ervaringen ontstond het idee voor het spel ‘Leven met NAH’ en het NAH-kwartetspel. Met het spel wil ik NAH op een laagdrempelige manier bespreekbaar en zichtbaar maken. De verschillende thema’s helpen om meer inzicht te krijgen in de gevolgen van NAH en kunnen het gesprek tussen mensen met NAH en hun omgeving makkelijker maken. Naast het ontwikkelen van het spel ben ik actief als spreker en ervaringsdeskundige. Vanuit mijn persoonlijke ervaring deel ik mijn kennis en kijk op leven met NAH en het belang van begrip vanuit de omgeving. 

Onderwerp: CVA op jongere leeftijd en weer thuis, wat nu? 

Ik ben sinds 2021 werkzaam als Hersenletsel verpleegkundige thuis op de Zuid- Hollandse eilanden. Daarnaast sinds kort Gespecialiseerd verpleegkundige NAH. Binnen mijn werkveld zie ik steeds vaker jongere mensen met hersenletsel die zoekende zijn om hun leven vorm te geven. Denk hierbij aan rol binnen eigen gezin, hoe ga ik straks weer werken? Maar ook het verwerken en omgaan met levend verlies.

Onderwerp: CVA op jongere leeftijd en weer thuis, wat nu?

Ik ben sinds 2025 werkzaam als Hersenletsel verpleegkundige thuis op de Zuid- Hollandse eilanden. In maart 2027 zal ik de opleiding tot Gespecialiseerd verpleegkundige NAH gaan volgen. Binnen mijn werkveld zie ik steeds vaker jongere mensen met hersenletsel die zoekende zijn om hun leven vorm te geven. Denk hierbij aan rol binnen eigen gezin, hoe ga ik straks weer werken? Maar ook het verwerken en omgaan met levend verlies.

Onderwerp: (Ergotherapautische) diagnostiek rondom cognitie door de keten heen.

Werkzaam als ergotherapeut bij Rijndam Revalidatie in de klinische neurorevalidatie en tijdelijk binnen de kliniek van het emc. Hiervoor ervaring binnen de wlz, 1e lijn en grz. De puzzel rondom de cognitie leg je samen, multidisciplinair. Belangrijk om binnen de keten dezelfde taal te spreken om goed door te kunnen verwijzen. Ergotherapeuten gebruiken veelal dezelfde diagnostische instrumenten om de cognitie tijdens het handelen in kaart te brengen, waarbij je door de keten heen verschillende toepassingen ziet van de uitkomsten hiervan.

Maria heeft bergen beklommen en is uit dalen geklauterd en geworden wie ze nu is…

Maria heeft op nog jonge leeftijd een herseninfarct doorgemaakt. Ze is speler bij Theatergroep Hersenkronkels. Vanuit haar betrokkenheid bij de groep helpt zij de vaak onzichtbare gevolgen van niet-aangeboren hersenletsel zichtbaar en bespreekbaar te maken. Ze speelde onder andere in Thuis begint het pas en Altijd en Overal. In deze voorstellingen staan het dagelijks leven na hersenletsel, herstel en de impact op jezelf en je omgeving centraal. Met theater, beweging en persoonlijke verhalen weet Maria het publiek op een laagdrempelige en indringende manier te raken en bewust te maken van wat leven met NAH werkelijk betekent. Maria is daarnaast docent bij de Rotterdam Stroke Service. Samen met haar echtgenoot vertelt ze op levendige wijze aan studenten waar ze tegenaan is gelopen en nog steeds aanloopt. Ze heeft veel verhalen te vertellen….

Onderwerp: Zorg voor de jongere CVA patiënt is zorg op maat

Als GZ psycholoog begeleidt Anoek volwassenen met hersenletsel in de revalidatie. Meestal komen mensen direct vanuit het ziekenhuis bij ons, dit noemen we de subacute fase. Dit behoeft maatwerk, de zorgvraag is vaak complexer omdat deze levensfase gepaard gaat met werk/studie, een gezin en een actieve maatschappelijke rol. Ook is het rouwproces anders, jongere CVA patiënten missen door beperkingen soms belangrijke mijlpalen die de oudere CVA patiënt al heeft doorstaan. Een praktisch voorbeeld is het verzorgen van een baby wanneer je als ouder een halfzijdige verlamming hebt, dit vraagt veel aanpassing. Dit geldt voor zowel de revalidatie als voor Antes. Daarbij zijn Marije en Cynthia vanuit transferoogpunt bezig met de juiste passende zorg voor de jonge patiënt te regelen. Bij jongere mensen met CVA/hersenletsel draait een goede transfer niet alleen om een veilige ontslagbestemming, maar om een toekomstbestendige overgang naar een leven waarin herstel, werk/studie, gezin en maatschappelijke participatie centraal staat. Dit vraagt om een persoonsgerichte benadering.

Workshop: seksualiteit en intimiteit

Theaterwerkplaats Hersenkronkels maakt de vaak onzichtbare gevolgen van Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) zichtbaar. Met theater brengen we de impact van hersenletsel dichtbij en laten we een breed publiek kennismaken met de mensen, verhalen en ervaringen achter NAH.

Jaarlijks krijgen naar schatting 130.000 mensen in Nederland te maken met hersenletsel. Voor ongeveer 40.000 van hen leidt dit tot blijvende beperkingen. Zij moeten dagelijks hun weg vinden in een leven dat door het hersenletsel ingrijpend is veranderd. Niet alleen voor henzelf, maar ook voor hun naasten.

In onze theaterwerkplaats in Podium Islemunda, en binnenkort ook in de Goudse Schouwburg, ontmoeten mensen met NAH elkaar. Het is een plek om te spelen, te creëren, te experimenteren, te lachen en nieuwe kanten van jezelf te ontdekken. Een plek waar je jezelf kunt laten zien en waar ruimte is voor ieders verhaal.

Bij Hersenkronkels kijken we niet in de eerste plaats naar wat iemand door NAH niet meer kan. We richten ons juist op wat er wél is: talent, creativiteit, humor, veerkracht en persoonlijke verhalen.

We maken theatervoorstellingen, organiseren workshops en creëren ontmoetingen die mensen raken en aan het denken zetten. We werken vanuit gelijkwaardigheid, nieuwsgierigheid en plezier. Samen maken we ruimte voor echte aandacht en verbinding — en laten we zien hoeveel er mogelijk is wanneer je niet je beperking, maar de mens centraal stelt.

Onderwerp: Project: Stappen naar herstel

Stappen naar herstel: “van bed naar beter in het ziekenhuis”

Tijdens een ziekenhuisopname liggen patiënten vaak langdurig in bed. Dit lijkt vanzelfsprekend, maar juist voor mensen die een beroerte (CVA) hebben doorgemaakt, brengt dat aanzienlijke risico’s met zich mee. Naast het eventuele verlies van spierkracht tgv het CVA, kan immobilisatie leiden tot extra spierkrachts- en conditie verlies. Daarnaast verhoogt het de kans op complicaties zoals trombose en longontsteking en vertraagt het herstel. Uit onderzoek, zoals de internationale AVERT-studie, blijkt dat vroege en gestructureerde mobilisatie niet alleen veilig maar ook effectief is voor het bevorderen van herstel.

Daarom ontwikkelt de Rotterdam Stroke Service (RSS) beweegafdelingen, als onderdeel van het concept Beweegziekenhuis. Op een beweegafdeling wordt bewegen vanaf dag één een vanzelfsprekend onderdeel van de zorg. Patiënten worden uitgenodigd om niet de hele dag in bed te liggen, maar juist actief te blijven: zitten in een comfortabele stoel, wandelen naar de daktuin of samen met een familielid oefenen. Eenvoudige hulpmiddelen, zoals oefenkaartjes, looproutes en hometrainers op de gang, maken bewegen laagdrempelig. 

Het project vraagt een cultuurverandering: van de gedachte “ziek zijn = liggen” naar “herstel en focus op positieve gezondheid begint met bewegen”. Hierbij werken verpleegkundigen, fysiotherapeuten, artsen, patiënten en mantelzorgers nauw samen. Familieleden krijgen een actieve rol als beweegbuddy en ook ervaringsdeskundigen zijn betrokken als ambassadeurs. 

Door klein te beginnen, resultaten zichtbaar te maken en ervaringen van patiënten te benutten, groeit dit uit tot een breed gedragen aanpak in de ziekenhuizen van de RSS. Zo worden functieverlies en complicaties voorkomen, versnelt het herstel en behouden meer patiënten hun zelfstandigheid. Bewegen wordt hiermee geen extraatje, maar een vast onderdeel van de zorg.

Mijn naam is Stijn Cappendijk en sinds september 2025 ben ik werkzaam als fysiotherapeut in het Ikazia Ziekenhuis. Binnen mijn functie werk ik op de afdelingen neurologie, cardiologie en longgeneeskunde, daarnaast ben ik betrokken bij de hartrevalidatie. Naast mijn klinische werkzaamheden maak ik samen met drie collega's deel uit van de werkgroep Beweegziekenhuis.

Het concept Beweegziekenhuis is een actueel en veelbesproken thema binnen de ziekenhuiszorg en speelt een steeds belangrijkere rol binnen de klinische fysiotherapie. Ook het Ikazia Ziekenhuis zet zich actief in om deze ontwikkeling verder vorm te geven en bewegen een vanzelfsprekend onderdeel van de dagelijkse zorg te maken.

Sinds begin 2025 is binnen het Ikazia een nieuw initiatief gestart, waar ik met veel enthousiasme aan bijdraag. Het doel is om op iedere verpleegafdeling een passende beweeginterventie te implementeren. Een van deze interventies is de introductie van beweegborden op de afdeling Neurologie. Dit project is opgezet in samenwerking met het RSS en heeft als doel patiënten te stimuleren om tijdens hun ziekenhuisopname meer te bewegen en daarmee hun herstel te bevorderen.